Absynty

siedlisko

„bo kiedy wpatrujesz się w przestrzeń – ona również
ciebie podgląda” (Nietzsche)

wciąż mocno trzymam przestrzeń
za pomocą cieniutkiej nici
utrzymuję się pomiędzy
otchłanią nieba i ziemi

wypełniam przechodzone ulice schody
bez liczenia trafiam w sam środek
założonego czasu na ewentualność

okoliczności nagłego zerwania łączności
mogą być bardzo szare jak włosy
których przybywa podczas deszczu

zmywa kolejne dni do wielkiego oceanu
nie do ogarnięcia gdy mam tylko przelot
nad tym konkretnym polem drzewem kamieniem

na nim stoję trzymam nić i bezskutecznie próbuję 
podejrzeć przestrzeń która mnie otula
wyczuwam czasem jej dotyk

Fotografia z Pixabay

Podoba Ci się ten wpis??

Oceń pierwszy ten wpis!

Średnia ocen 5 / 5. Liczba głosów: 1

Jak dotąd brak głosów! Bądź pierwszą osobą, która oceni ten post.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *