Wiersz

dojrzalej

 

rozszerzają swoje milczenie
o kolejne ciemniejsze winogrona
szron na włosach krótszy dystans

między siatką zmarszczek na dowód
spadających gwiazd jaśminem oddech
wypełniony po przelewające brzegi

rzeka w wyżłobionym korycie
bez pośpiechu zbędnych euforii
tańczą w wolnym rytmie pamięci

odczepiają z wyczuciem
balast przybliża do popiołów
przysłaniając gwiazdy

sprawdzają dostępność mgławicy
do której im coraz bliżej

cykl „oswajanie”

fotografia z Pixabay

Podoba Ci się ten wpis??

Oceń pierwszy ten wpis!

Średnia ocen 5 / 5. Liczba głosów: 2

Jak dotąd brak głosów! Bądź pierwszą osobą, która oceni ten post.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.